Door schade en schande wijzer geworden: 10 jaar energietransitie
Toen ik in 2016 begon in de energietransitie, voelde het alsof ik mocht instappen in een project dat groter was dan ik kon bevatten. Parijs lag vers in het geheugen, de Nederlandse Klimaatwet gaf richting en er hing optimisme in de lucht. Duurzaamheid was niet alleen noodzakelijk, maar ook hoopvol: schonere energie, slimme technologie en een economie die zichzelf opnieuw zou uitvinden. Voor mij was het een droom om daaraan mee te bouwen. En eerlijk is eerlijk: in die begintijd had de energietransitie ook iets aanstekelijks. Zonnepanelen-apps waarop early adopters hun opbrengsten konden showen, warmtepompen met stoere COP’s, kekke thuisbatterijen — liefst Tesla — en natuurlijk snelle EV’s, ook liefst Tesla. Het was pionieren, met nieuwsgierigheid, energie en een flinke dosis geloof in vooruitgang.